Përmbledhje:
- Sipas Axios, amerikanët kanë më shumë mënyra për të komunikuar se kurrë, por po kalojnë gjithnjë e më pak kohë realisht me njëri-tjetrin.
- Të dhënat e American Time Use Survey, të cituara nga Axios, tregojnë se rënia më e fortë e shoqërimit po ndodh te të rinjtë, pikërisht brezi që jeton më shumë online.
- Siç e ngre Axios, teknologjia nuk po na izolon vetëm duke na marrë vëmendjen, por duke na hequr ngadalë arsyet e përditshme për të dalë nga shtëpia dhe për të ndërtuar marrëdhënie reale.
Sipas Axios, amerikanët e të gjitha moshave po kalojnë më pak kohë duke u shoqëruar me njerëz të tjerë sesa 20 vite më parë, një ndryshim që nuk lidhet vetëm me një brez të caktuar, por prek të rinjtë, të rriturit dhe grupmoshat më të mëdha. Të dhënat e reja nga American Time Use Survey tregojnë se koha mesatare ditore e shpenzuar për shoqërim ka rënë nga 45 minuta në 35 minuta gjatë dy dekadave të fundit, ndërsa rënia më e fortë vërehet te të rinjtë nga 15 deri në 24 vjeç, të cilët dikur kalonin rreth një orë në ditë duke qëndruar me të tjerët, kurse tani janë afër 35 minutave.
Ky nuk është thjesht një ndryshim në zakone, por një transformim i mënyrës si po ndërtohet jeta e përditshme. Axios e lidh këtë prirje me një debat më të madh mbi atë që disa studiues e kanë quajtur “shekulli antisocial”, ku njerëzit kanë më shumë mjete komunikimi se kurrë, por më pak kontakte të vërteta ballë për ballë. Në teori, telefoni, rrjetet sociale dhe aplikacionet na mbajnë gjithmonë të lidhur; në praktikë, ato shpesh e zëvendësojnë takimin fizik me mesazhe, video të shkurtra, reagime dhe biseda të copëzuara që nuk krijojnë të njëjtën ndjesi pranie.
Një nga faktorët kryesorë që përmend Axios është përdorimi masiv i smartphone-ve dhe rrjeteve sociale, sidomos te adoleshentët, të cilët sipas të dhënave të cituara në artikull kalojnë mesatarisht 4.8 orë në ditë në aplikacione si TikTok, Instagram dhe Snapchat. Kjo nuk do të thotë se çdo minutë online është negative, por tregon se një pjesë e madhe e energjisë sociale po zhvendoset nga hapësirat fizike drejt ekraneve, ku kontakti është më i shpejtë, më i matshëm dhe shpesh më sipërfaqësor.
Pandemia e përshpejtoi këtë prirje, por nuk e krijoi e vetme. Puna në distancë, shtëpitë më komode, televizorët më të mëdhenj, platformat streaming dhe aplikacionet e shpërndarjes së ushqimit e kanë bërë më të lehtë që shumë aktivitete që dikur kërkonin dalje nga shtëpia të kryhen pa lëvizur fare. Kur puna, argëtimi, blerjet dhe ushqimi vijnë në ekran, arsyeja për të dalë, për të pritur, për të takuar dikë rastësisht apo për të ndarë hapësirë me të tjerët bëhet më e dobët.
Për Zero Day, ky lajm është i rëndësishëm sepse tregon anën më pak të dukshme të teknologjisë. Problemi nuk është vetëm sa kohë kalojmë online, por çfarë po humbasim ndërkohë që çdo gjë bëhet më e përshtatshme, më e shpejtë dhe më individuale. Nëse aplikacionet na e bëjnë jetën më të lehtë, por njëkohësisht na heqin arsyet për të dalë, për t’u takuar dhe për të ndërtuar marrëdhënie reale, atëherë debati për teknologjinë nuk është më vetëm çështje produktiviteti, por edhe çështje shëndeti social.
